Zilverstift wordt al sinds de middeleeuwen op de een of andere manier met kleur gecombineerd. Beperkende factor hierbij is de eigenschap dat het zilver (of andere metalen) een abrasieve ondergrond nodig heeft, een grondering: het kan niet zomaar over elk ander, gekleurd medium heen gebruikt. Aquarel is hier de uitzondering.

Historisch gezien werden zilverstifttekeningen vaak op klein formaat vervaardigd. Als je nu naar een tekenbeurs gaat, zie je altijd wel een paar grafiet- en houtskooltekeningen op heel groot formaat papier. Kun je met zilverstift ook op zulk groot formaat tekenen? Ja natuurlijk, als je genoeg geduld hebt en op een paar dingen let.

Met potloden slijp je je ongans en koop je telkens nieuwe. Een metalen staaf kan niet in de puntenslijper natuurlijk. Is het nodig om je zilverstift te slijpen? Ja. Maar niet helemaal zoals potlood.

Wij tekenaars weten allemaal wat fixeer is en waar het voor dient. Maar wisten jullie ook hoe je fixeer bij zilverstift gebruikt? Wist je dat je bij zilverstift met fixeer kunt spelen voor zowel kleurverschil als tekengemak?

Metalpoint werkt niet op normaal papier. Je kunt er alleen mee tekenen dankzij een ruwe grondering. Een grondering die geschikt is voor zilverstift en dergelijke kun je kant-en-klaar kopen, goedkoop zelf mengen of, als je geluk hebt, heel eenvoudig houden met de juiste gesso.

Zilverstift heeft de naam een moeilijk kunstmedium te zijn. Behalve het prepareren van de ondergrond wordt vaak als argument hiervoor genoemd dat je zilverstift niet kunt corrigeren. Spoiler: het kan wel.